De prachtige bloem bloeit in juni en juli met een sensuele geur en zachte blaadjes, een contrast met de scherpe doornen. Vaak geplant bij om een afzetting op te fleuren. Deze heester, die wel twee meter hoog kan worden, vormt een prikkende barrière van doornen.
De soortnaam canina (van Latijn canis 'hond') zou volgens de Romeinse schrijver Plinius de Oudere berusten op de waarneming dat de Hondsroos helpt bij een beet van een dolle hond. Weliswaar bevat de Hondsroos looistoffen, die bij wonden en beten samentrekkend werken. Het is onvoldoende tegen de beet van een dolle hond, daarvoor hebben we inmiddels andere vormen van antibiotica. Waarschijnlijk noemde men de (wilde) Hondsroos zo om haar te onderscheiden van de gekweekte roos (de Romeinen waren fervente rozenkwekers; Die kreeg de naam Rosa gallica (Franse roos). In het Nederlands heeft het voorvoegsel honds- in plantennamen de betekenis 'minderwaardig'. Het heeft verder geen betekenis.
De bottels van de Hondsroos zijn dus goed eetbaar. De Grieken gebruikten al rozenazijn bij warmte-uitslag, en de Arabische arts Avicenna maakte in de 10e eeuw als eerste rozenwater aan. In de volksgeneeskunde werd rozenbottel vooral ingezet als weerstandverhogend middel bij griep, verkoudheid en hoest en ook culinair toegepast.
Ze zijn gezond: ze bevatten veel vitamine C, het poeder van dit vruchtje werkt zelfs sterker. Hoe noordelijker de plant gevonden wordt, des te hoger is het gehalte aan vitamine C. De Hondsroos (Rosa canina L., familie Rosaceae) wordt al duizenden jaren fytotherapeutisch en cosmetisch toegepast. De rozenbottel bevat een keur aan vitamines waarvan vitamine C een van de belangrijkste is. Het bevat polyfenolen, namelijk de flavonoïden zoals de anthocyanen en een klein beetje tanninen. Daarnaast bevat zij koolhydraten, glycolipide, vetzuren, caprylzuur en vruchtenzuren. De weerstandsverhoging wordt toegepast bij cosmetische crèmes. Bijvoorbeeld met de zachte werking die littekens minder strak en opvallend maakt. Een gemakkelijke toevoeging aan thee, of als poeder aan je shake.
Dankzij Dr. Bach hebben we kennis gemaakt met de (on)balansen van zingeving.
De persoon in balans is actief, geïnspireerd, gemotiveerd, toegewijd, levensvreugde, innerlijke vrijheid, enthousiasme, vitaliteit, doelgericht.
Is de persoon uit balans dan zie je iemand die gedemotiveerd en teruggetrokken is, passief, onverschillig. Men is moe en moedeloos.
“Berusting maakt van iemand een onoplettende voorbijganger op het eigen levenspad en opent de deur voor onnoemelijk veel ongunstige invloeden, die nooit de kans zouden krijgen binnen te komen, wanneer ons dagelijks leven vervuld zou zijn van de smaak en vreugde van het avontuur" (Dr. Bach over Wild Rose).
